Bolo de Gila
Ingrediënten
- 3 stukEi (eidooiers en eiwitten gescheiden)
- 125 gWitte suiker (kristalsuiker)
- 125 gAmandel met vlies (geblancheerd en fijn gemalen)
- 0,5 tlKaneelpoeder
- 0,5 stukCitroen (fijn geraspte schil)
- 125 gVijgenbladpompoen jam (goed uitgelekt)
Bereiding
Een bijzondere taart met een unieke, sappige en vezelige textuur dankzij de vijgenbladpompoen. De buitenkant is heerlijk dun en knapperig, terwijl de kern fluweelzacht blijft met de warme, rijke aroma's van kaneel en amandel.
- 1
Klop in een ruime mengkom de eidooiers krachtig samen met de kristalsuiker. Ga door tot het mengsel in volume is verdubbeld, bleek van kleur is en als een dik lint van de garde loopt.
- 2
Meng de gila-jam (vijgenbladpompoen), de fijngehakte amandelen, kaneel en citroenrasp erdoorheen. Roer met een spatel tot een homogeen geheel waarbij de kenmerkende gila-vezels gelijkmatig zijn verdeeld.
- 3
Klop de eiwitten in een vetvrije kom tot er stijve, glanzende pieken ontstaan. Het eiwit moet een stevige punt vormen op de garde en mag niet verschuiven als je de kom voorzichtig ondersteboven houdt.
- 4
Roer eerst een derde van de eiwitten door het beslag om het wat soepeler te maken. Spatel vervolgens de rest er heel voorzichtig doorheen met een omhooggaande beweging vanuit het midden, zodat je de luchtigheid niet verliest.
- 5
Giet het beslag in een beklede bakvorm en bak op 180°C. De taart is klaar zodra hij mooi goudbruin kleurt en een prikker er schoon uitkomt. De bovenkant moet stevig aanvoelen bij een lichte vingerdruk.
Veelgestelde vragen
Hoe bereid je dit gerecht goed?
- Gebruik amandelen van hoge kwaliteit die je zelf maalt; de smaak is dan vele malen intenser dan kant-en-klaar amandelmeel.
- Spatel het eiwit niet te lang door zodra het gemengd is; de gevangen lucht is de enige manier waarop de taart rijst, aangezien er geen bakpoeder aan te pas komt.
Hoe lang kun je dit gerecht bewaren?
De taart blijft 3 tot 4 dagen goed op kamertemperatuur in een luchtdichte trommel. Hij smaakt de volgende dag vaak nog lekkerder, omdat de smaken dan volledig zijn ingetrokken.
